به‌ تاریکی نفسهایت که‌ هجای تنم را تفسیر کرد....!!

ایاز خون سیاوشان

و باکرگی چشمانت

زنده‌گی را گستراند.                                                                                   

و لرزشی دیر هنگام

در صمیمیت جان !