برای تو که‌ این همه‌ زنده‌گی هستی

ایاز خون سیاوشان

در عسرت یکشنبه‌ای

که‌ بهار بوی کهنگی می دهد

سخاوت چشمانت

مادرم را ورق زد .

و قدم زدن  در پوسیده‌گی سالیان

آنجا که‌ پاسوورد  دستانت را

گم کرده‌ بودم.