چقدر شبیه‌ رؤیا شده‌ای...!!!

ایاز خون سیاوشان

پشت انتزاع

گذشتن

در رؤیای این کیبورد

تا مکان را شهوتی کودکانه‌

در برهوت زمان.

و عشق

سمفونی مجازی ،

در سایه‌سار فاصله‌ها و پیاله‌ی چای

و شبیه‌ زنده‌گی

دراضطراب چشمانت شاید....

باریدن بر سنگفرش کامپیوتر

معادله‌ی چند مجهولی بودن را 

تعبیری نیست

و هوای دیوار

ترک برداشتن حوصله‌ی سالیان است.

چیزی

رعد و برقی؛

در خاموشی وبکام

در هزارتوی ویروسها!!